دیروز از اون روزا بود . یعنی من و همسری بدون خوردن ناهار دوتایی رفتیم توی جلسه تا خود ساعت 4:30 . همینطور گشنه بودیم بعدشم گفتیم چه کاریه بریم خونه ناهار بخوریم . توی اون ترافیک مزخرف تا برسیم خونه ساعت شد و 6 و شد تایم یه کاری که واسه همسری پیش اومده بود و با باباش قرار داشت . در نتیجه بازم بدون ناهار راهی شد و منم چون همسری نبود ناهار نخوردم . یه کیک مافین کوچیک خوردم و گفتم تا همسری برگرده نهایتا ساعت 9 شبه و بعدش دوتایی غذا میخوریم . منم توی این فاصله ناهار امروزو پختم و دیدم توی هوای برفی صبحانه گرم میچسبه واسه صبحانه هم عدسی پختم .

ساعت شد 9 و کار همسری تموم شد و رفت تا باباشو برسونه و برگرده . که چشمتون روز بد نبینه تسمه ماشین پاره شده بود و توی اون برف و بارون وسط خیابون دیگه ماشینه روشن نشده بود . همسری زنگید که براش شماره امداد خودرو رو گیر بیارم بعدش تا با اونا هماهنگ کنیم و اونا تشریف بیارن و ماشینو درست کنن ساعت شد 12 که همسری رسید . یخ زده بود از سرما . دقت دارین که تا اون موقع هنوز ناهار نخورده بودیم . بعدش بلافاصله غذا خوردیم و از خستگی و استرس یه روز پر اتفاق فارغ شدیم و خوابیدیم .

صبح که ماشین جان خراب بودن ما هم با خیال راحت گفتیم با آژانس میریم قابلمه عدسی به دست راه افتادیم و دیدیم ای دل غافل ماشین ندارن و خلاصه مکافاتها کشیدیم با این قابلمه عدسی و صبحانه مون ولی بالاخره رسیدیم به شرکت و جای همگی خالی صبحانه ای توپ و گرم خوردیم .